Άλλο να γνωρίζεις και άλλο να νομίζεις ότι γνωρίζεις.
Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτοί που νομίζουν ότι γνωρίζουν δεν το γνωρίζουν ότι νομίζουν.
Είναι βέβαιοι ότι γνωρίζουν.
Το χειρότερο είναι ότι η βεβαιότητα τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από ότι η αβεβαιότητα αυτών που γνωρίζουν.
Εγώ πάντως είμαι φαν της αβεβαιότητας...

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Αθλητικοι Μυθοι

Η μακρά απουσία μου οφειλόταν σε σοβαρούς προσωπικούς λόγους και όχι σε οκνηρία. Δίνοντας συγχωροχάρτι λοιπόν στον εαυτό μου (έτσι και αλλιώς μόνο εγώ με διαβάζω) ξεκινάω με μία ανάρτηση με χαρακτήρα προθέρμανσης.



Σε αναλογία με τους αστικούς μύθους υπάρχουν και οι αθλητικοί μύθοι.



Ο μεγαλύτερος με διαφορά πρέπει να είναι: "ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΟΥΣΚΩΣΩ!". Την ακούω χρόνια αυτή τη φράση στα γυμναστήρια συνήθως από γυναίκες που άνοιξη και στα προοίμια του καλοκαιριού κατακλύζονται από ενοχές για μερικά παραπανίσια κιλά ή για την αντιαισθητική κυτταρίτιδα. Η αντίδραση ξεκινάει στο ενδεχόμενο της άσκησης με βάρη (ελεύθερα ή μέσω οργάνων) και λόγω της εικόνας περιφερόμενων "μπρατσαράδων με αμάνικα μπλουζάκια" στην πρώτη αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας.



Οι ΜΥΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΕΪΚ. Δεν φουσκώνουν όπως το ωραίο γλυκό στο φούρνο. Είναι ένα ζωτικό κομμάτι του σώματος μας που όταν ασκείται με αντίσταση (βάρη) αντιδρά για να ανταπεξέλθει με αύξηση της μάζας του επειδή υπάρχει αναλογία της μυϊκής μάζας με τη δύναμη που μπορεί να ασκήσει. Όσο μεγαλύτερη είναι η αντίσταση τόσο και η αντίδραση. Οι μύες όμως δεν αυξάνονται με την πρόσληψη αέρα (όπως τα μπαλόνια εξ' ου και το φούσκωμα) αλλά με την πρόσληψη ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ που είναι το βασικό δομικό συστατικό τους και που υπάρχει άφθονο σε όλες τις μορφές κρέατος. Συνήθως ένα πρόγραμμα άσκησης με πολλά βάρη και λίγες επαναλήψεις συμπληρωμένο από την παραπάνω διατροφική διαδικασία είναι αυτό που οδηγεί στη μεγαλύτερη αύξηση της μυϊκής μάζας. Εδώ να συμπληρώσουμε ότι τα καθαρά συμπληρώματα διατροφής με πρωτεϊνη δεν έχουν σχέση με αναβολικά. Σε αντίθεση ένα πρόγραμμα άσκησης με μικρότερες αντιστάσεις (βάρη) και περισσότερες επαναλήψεις δεν ευνοεί την αύξηση της μυικής μάζας αλλά λόγω των περισσότερων καύσεων λίπους (αερόβια διαδικασία) οδηγεί σε ένα αρτιότερο οπτικό αποτέλεσμα πάντα τοπικό όμως (όταν ασκούμε πχ το στήθος εκεί γίνονται πρώτιστα οι καύσεις).



Το παραπάνω οδηγεί σε έναν άλλο μεγάλο αθλητικό μύθο των γυμναστηρίων και που αυτή τη φορά γίνεται καραμέλα στα στόματα των αντρών : τη "ΓΡΑΜΜΩΣΗ" ή το αμίμητο "ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΦΕΤΕΣ!".

Αναφέρεται στο λιπόσαρκο σώμα πάνω στο οποίο διαφαίνεται η μυϊκή δομή και που φυσικά είναι όμορφο και ποθητό. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) η εμφάνιση του σώματος μας οφείλεται κατά 60-70% στη διατροφή μας. Όσο και να ασκούμαστε αν δεν προσέξουμε τη θερμιδική εισροή τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά η αποτυχία στον οπτικό τομέα είναι δεδομένη (ο γράφων είναι τρανό παράδειγμα). Μεγάλο ρόλο παίζει και ο σωματότυπος μας και άλλοι γενετικοί παράγοντες που θα πρέπει ληφθούν σοβαρά υπόψιν όταν σχεδιάζουμε το πρόγραμμα άσκησης μας. Θα έχετε παρατηρήσει άτομα με καθόλου ή ελάχιστη άσκηση να έχουν ένα άψογο σώμα απλά και μόνο επειδή είναι προικισμένα από τη φύση. Δεν είναι συνετό να προσπαθούμε να πετύχουμε ένα μέγιστο αποτέλεσμα με ελάχιστο τίμημα. Το ασφαλέστερο μονοπάτι είναι αυτό στο οποίο θέτουμε μικρούς και εφικτούς στόχους που σταδιακά θα μας οδηγήσουν στον προορισμό μας.





Τέλος με την ευκαιρία της ποδοσφαιρικής διοργάνωσης του EURO 2008 στο οποίο ήδη απολαμβάνουμε το σπικάζ των καταρτισμένων και έγκυρων αθλητικογράφων της ΝΕΤ (μπρρρρ) ενθυμούμαι κατά τη διάρκεια βροχερών αναμετρήσεων το φυσικό φαινόμενο όπου η μπάλα λόγω του βρεγμένου τερέν "επιταχύνεται" (!). Επιτάχυνση σημαίνει αύξηση της ταχύτητας. Δηλαδή αν δεν συναντήσει κάποιο φυσικό εμπόδιο δεν θα σταματήσει ποτέ; Μπορεί και να ξεφύγει από τη βαρύτητα του πλανήτη; Να πάει στο διάστημα; Τότε τι παιδευόμαστε με πυραύλους και άλλα τινά; Εντάξει σταματάω την ειρωνεία αλλά επειδή έχω σπουδές στη φυσική δεν με καθιστά αυτό από μόνο ικανό να διακρίνω το άτοπο. Η μπάλα έχει τη μέγιστη ταχύτητα της τη στιγμή του λακτίσματος από τον ποδοσφαιριστή και που εγκαταλείπει την επαφή. Από εκεί και έπειτα επιβραδύνεται με παράγοντες επιβράδυνσης την αντίσταση του αέρα και την τριβή του εδάφους ανάλογα με το λάκτισμα. Η επιβράδυνση από το έδαφος εξαρτάται από τον συντελεστή τριβής της επιφάνειας με την οποία έρχεται σε επαφή η μπάλα και που φυσικά είναι μικρότερος στην περίπτωση του βρεγμένου τερέν. Συνεπώς η μπάλα δεν επιταχύνεται αλλά επιβραδύνεται με μικρότερο ρυθμό από το συνηθισμένο και δίνεται η λανθασμένη αντίθετη εντύπωση.

0 πειραματίστηκαν:

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: