Άλλο να γνωρίζεις και άλλο να νομίζεις ότι γνωρίζεις.
Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτοί που νομίζουν ότι γνωρίζουν δεν το γνωρίζουν ότι νομίζουν.
Είναι βέβαιοι ότι γνωρίζουν.
Το χειρότερο είναι ότι η βεβαιότητα τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από ότι η αβεβαιότητα αυτών που γνωρίζουν.
Εγώ πάντως είμαι φαν της αβεβαιότητας...

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2008

Αίσωπος

Αυτή η ανάρτηση είναι για την κωλόγρια για να της λύσει την απορία.

Στο καλοκαιρινό λιοπύρι το συνετό, τίμιο και εργατικό μυρμήγκι μεταφέρει τροφή στην αποθήκη του για τις δύσκολες χειμερινές ώρες. Διαδρομή μετά από διαδρομή, αγόγγυστα σωματικώς, στωϊκά πνευματικώς. Στο απόγειο του ήλιου εκεί που η δοκιμασία αρχίζει να παίρνει τη πιο σκληρή της μορφή, η πνευματική συγκέντρωση διακόπτεται από τον αυθάδη ήχο μίας κόρνας αυτοκινήτου. Αφήνοντας το φορτίο για λίγο διακρίνει ένα κάμπριο αυτοκίνητο. Τώρα ακούγονται και ήχο
ι ρέγκε. Ο οδηγός του κάνει νοήματα να πλησιάσει. Φθάνοντας κοντά η προσοχή του αποσπάται από τις δύο μουνάρες ποικίλων εθνικοτήτων που φορώντας τα μαγιό τους αν και καθήμενες λικνίζονται στο ρυθμό της μουσικής. Τραβάει τα μάτια του από πάνω τους μόνο όταν ακούει τη φωνή του οδηγού - τζίτζηκα:

- Τι κάνεις ρε μαλάκα μέσα στον ήλιο; Δουλεύεις; Παράτα ρε να πάμε για πάμε για μπάνιο με τα γκομενάκια!

Το μυρμήγκι σαστισμένο αμφιταλαντεύεται. Η αίσθηση του καθήκοντος παλεύει με την προοπτική της έκλυτης ζωής. Το παιχνίδι όμως το κερδίζει εύκολα το καθήκον. Χρόνος παιχνιδιού: 3,6 δευτερόλεπτα. Μαζεύοντας την αυτοπεποίθηση του είπε (με μία νότα περιφρόνησης) ένα "καλά να περάσετε" και γύρισε στο δρομολόγιο του.


Οι μέρες πέρασαν, οι ζέστες υποχώρησαν και σιγά σιγά έδωσαν τη σειρά τους στις κρύες νύχτες του χειμώνα. Είχε έρθει η ώρα για το μυρμήγκι να δρέψει τους καρπούς του. Όσοι προνόησαν τώρα δεν είναι βορρά των σκληρών γυρισμάτων των καιρών. Έξω αγιάζι και μέσα θαλπωρή αλλά με έναν αέρα σπαρτιάτικης λιτότητας. Κάποιος χτυπάει τη πόρτα.

- Άνοιξε, είμαι ο τζίτζηκας!

Για το μυρμήγκι πλέον η ώρα της δικαίωσης είναι κοντά. Η ώρα των ενάρετων. Η ώρα που οι άσωτοι επιστρέφουν για συγχώρεση και μία ζεστή σούπα. Και όντως η μοίρα είναι σκληρή:

Στη πόρτα δεν βρίσκεται ένας ξεπαγιασμένος και πεινασμένος τζίτζηκας αλλά ένας τζίτζηκας με στολή σκιερ και δύο δίμετρες Σουηδέζες που και μόνο κοιτάζοντας τες ήταν ικανές να θερμάνουν το κρύο σώμα σου. Στο βάθος ένα Grand Cherokee με αναμμένη τη μηχανή και φορτωμένο με εξοπλισμό χειμερινών σπορ.

- Τι κάνεις μέσα ρε μαλάκα; Έλα να πάμε για σκι. Έχω κλείσει και ξενοδοχείο γαμάτο! Είναι και όλοι οι διάσημοι εκεί!

Ωιμέ! Τι πλήγμα ήταν αυτό; Το μυρμήγκι είναι σαν τον ελληνικό καφέ λίγο μετά το σημείο βρασμού.

- Θα έρθεις ρε; επιμένει ο τζίτζηκας.

- Όχι ευχαριστώ. Αλλά κάνε μου μία χάρη.

- Τι;

- Αν δεις τον ΜΑΛΑΚΑ τον Αίσωπο να του πεις ότι ΓΑΜΙΕΤΑΙ!

9 πειραματίστηκαν:

spyridoylini είπε...

ΧΑ ΧΑ,ΩΡΑΙΟΣ,ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...

kwlogria είπε...

Αααααααα!!! Πες έτσι ρε φίλε να καταλάβω!!! Αλλά δεν είναι σωστό γιατί είναι ανέκδοτο κι ο Αίσωπος δεν έγραφε ανέκδοτα οπότε καλά έκανα και δεν του είπα τίποτα!!! :))))))))))

Sylana-esther είπε...

:)))

spyros1000 είπε...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ,ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΣΩΠΟ ΠΕΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΓΑΜΙΕΤΑΙ,ΧΑ ΧΑ ΧΑ

Valisia είπε...

Edw Tzitzikas...exw kai kotero.Pame mia bolta?

Mistirios είπε...

Περιττό να σας πω σε ποια από τις δύο περιπτώσεις ανήκω ε;

Mistirios είπε...

@valisia: ανταποδίδω το καλωσόρισμα! Στο κότερο να πάρουμε και τη θεία τη Λία;

ria είπε...

καλό, πολύ καλό!

που το βρήκες?

Mistirios είπε...

@ria

Είναι κλασσικό ανέκδοτο! Απορώ που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν. Η δραματική προσαρμογή είναι δική μου.

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: