Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

Wake Me Up When September Ends

Summer has come and passed
The innocent can never last
Wake me up when September ends
(Green Day)

Είναι άξιες συζήτησης νομίζω μερικές μεταστροφές στη ζωή μας. Πολλοί από εμάς οροθετούν χρονικά κάποιον μήνα ως σημείο αξιολόγησης και επανεκκίνησης και συνήθως είναι ο πρώτος μήνας της ημερολογιακής χρονιάς, ο Ιανουάριος δηλαδή.

Στα μαθητικά μου χρόνια ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας ορόσημο, ένας από τους πιο ενδιαφέροντες και αναμενόμενους μήνες του έτους. Σηματοδοτούσε την εκκίνηση της νέας σχολικής περιόδου όπου θα έβλεπα ξανά τους συμμαθητές μου από τους οποίους μόνο με έναν ή δύο είχα επαφές το καλοκαίρι, το νέο μαθησιακό υλικό (η μάθηση για μένα ήταν και θα είναι από τις πιο όμορφες περιπέτειες) με την ημέρα όπου φορτωνόσουν πάνω από δεκαπέντε βιβλία τα οποία μοιραζόντουσαν σε μία απαξιωτική διαδικασία που θύμιζε συσσίτιο φυλακισμένων και που περίμεναν στοιβαγμένα κάπου να βρουν τον αποδέκτη τους και τέλος η φετιχιστική επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο για αγορά γραφικής ύλης της οποίας το 90% απλά εξυπηρετούσε την ηδονιστική αίσθηση που σου δίνει όλος αυτός ο στρατός από στυλό, μολύβια, μαρκαδόρους, μπλάνκο, χάρακες (μοιρογνωμόνια-σπασίκλας ε;), μπογιές κλπ.

Αργότερα αντιλήφθηκα ότι τα συναισθήματα μου για τον Σεπτέμβριο τα συμμερίζονταν πολύ λίγοι γιατί για τους περισσότερους το σχολείο ήταν μία αγγαρεία. Ήμουν πάντοτε καλός μαθητής (χωρίς να λιώνω στο διάβασμα) και δεν ένιωθα το συνεχές άγχος της εξέτασης και της ταφόπλακας του σχολικού ελέγχου. Ήμουν ξένοιαστος και πέρναγα καλά.

Στα φοιτητικά χρόνια ο Σεπτέμβριος λόγω εξεταστικής μετατράπηκε σε μήνα εξιλέωσης. Τα μαθήματα που δεν ακουμπούσες όλη τη χρονιά, αυτά που δεν πέρασες στην εξεταστική του Ιανουαρίου, το ξενέρωμα από τις διακοπές-κομάντο σε ελληνικό νησί όπου πίνεις όσο δεν έχεις πιει όλη την υπόλοιπη χρονιά και ξαφνικά ξύπναγες και βρισκόσουν στον Οκτώβριο να κοιτάς πότε πέφτει η 28η για να γραπωθείς απελπισμένα από μία ημέρα επίσημης αργίας μιας και οι υπόλοιπες ανεπίσημες σου ενοχλούσαν τη συνείδηση...
Τα φοιτητικά χρόνια τελείωσαν (φυσικά δεν ήταν τέσσερα) και έφτασε η εποχή του Ε.Σ. (Ελληνικός Στρατός για το γυναικείο κοινό). Σε αυτή την εποχή οι μήνες έχουν μόνο αριθμητική σημασία στην αντίστροφη μέτρηση του τόσες+σήμερα για την ημέρα της απόλυσης. Παραδόξως ο Σεπτέμβριος του 2001 έγινε μήνας μεγάλης προσδοκίας και τελικά απελευθέρωσης καθώς μετά από μία ολόκληρη θητεία στην Κω (όπου πέρασα καλά αλλά στα 29 ο στρατός ακόμα και να κάθεσαι σου είναι βαρύς) πήρα μία πολύ μεγάλη άδεια προ της απόλυσης και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα περπατούσα βράδυ χαζεύοντας τα φώτα της πόλης σαν βουνίσιος μαγεμένος από το θέαμα.

(Η φωτογραφία είναι της Αποστολοπούλου Μαρίας)

Και με τα πολλά μπήκα και εγώ επίσημα στον εργατικό στοίβο καθώς τα προηγούμενα χρόνια έκανα "μαύρη" εργασία (οικοδομή, γυμναστήρια, ιδιαίτερα) χωρίς τακτές υποχρεώσεις. Απέκτησα "αφεντικό" και ένσημα του ΙΚΑ. Έκτοτε ξεκίνησε ένα μοτίβο με τον Σεπτέμβριο δυσβάσταχτο ψυχολογικά λόγω της ανεπάρκειας των αδειών, των λιγοστών αποδράσεων, των αυξήσεων στο βάρος μου (είμαι κατηγορία 100+). Οι φετινές περιστάσεις δείχνουν τα ίδια. Αλλά όχι πλέον... Γι' αυτό όπως και σε ένα από τους αγαπημένους μου διαλόγους σε ταινία (οι μυημένοι θα τον αναγνωρίσουν εύκολα) λέω στον εαυτό μου:

"Υou ain't got no problems, George. I'm on the motherfucker. Go back in there, chill them niggers out and wait for the cavalry, which should be comin' directly."

12 πειραματίστηκαν:

skouliki είπε...

μια χαρα ειναι ο σεπτεμβριος οχι βεβαια γιατι μου θυμιζει το 3 που επαιρνα στο σχολειο αλλα γιατι εχω γεννεθλια

γιουπι !!!!!!!


καλο μηνααααααααα

Mistirios είπε...

@skouliki

Τα σκουλικάκια έχουν πιο "προσγειωμένη" αίσθηση της πραγματικότητας!

Καλό μήνα 2u2!

kat. είπε...

ένα πράγμα έχω να σου πω!
i love september!
για εμένα η χρονιά ξεκινάει τον σεπτέμβριο και όχι τον Ιανουάριο!
για εσένα;
πρέπει ωστόσο να ομολογήσω οτι κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, τρέχω στα πλησιέστερα βιβλιοπωλεία, όπου και προμηθεύομαι τα λεγόμενα "σχολικά", με τα οποία έχω μεγάλο κόλλημα.
τα ίδια και φέτος!
τελικά το "μένουμε πάντα παιδιά.." κρύβει μεγάλη αλήθεια μέσα του!

Από μικρό κι από τρελό είπε...

Αχχχ... κ εγώ αυτό το τραγούδι τραγουδάω....

καλό μήνα!

Σματςςςς!!!

ria είπε...

καλό μήνα και ας έχει ήδη τρεις!
ο πιο καλός μήνας. ειμαστε ξεκούραστοι, ανανεωμένοι, με κέφι και κυρίως με καιρό ιδανικό και για να συνεχίσουμε το καλοκάιρι και για να διασκεδάσουμε χωρίς να βράζουμε από ζέστη!

Mistirios είπε...

@kat

Αγαπητή αν οι περισσότεροι μέναμε παιδιά για πάντα ο κόσμος θα ήταν ένα πολύ καλύτερο μέρος. Ίσως ένα κομμάτι μου θρηνεί ακόμα αυτή την απώλεια...

Mistirios είπε...

@από μικρό κι από τρελό

Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι ήταν από τις λίγες φορές που ένιωσα πραγματικά ότι κάποιος πήρε τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου και τις έκανε μουσική..

Mistirios είπε...

@ria

Θέλω και άλλο Αύγουστο (ποτέ δεν μου είναι αρκετός). Death to September!

skouliki είπε...

ναι εχω πιο γηινη καταχαμα μπουσουλα πραγματικοτητα

evaggelia-p είπε...

Sweet September και για μένα. Από πάντα. Από όταν πήγαινα στο σχολείο. Δεν έβλεπα την ώρα να ξεκινήσει όλη αυτή η γλυκιά διαδικασία που περιγράφεις. Η εξαίρεση ήμουν. Η αδερφή μου ούτε να ακούσει. Όλο τον χειμώνα ονειρευόταν το καλοκαίρι. Εγώ όμως κολλημένη. Στον Σεπτέμβρη που θα μου' φερνε το σχολικό ξεκίνημα, τη μυρωδιά από τα καινούργια τετράδια, το τρίξιμο από τα άνοιχτα βιβλία, που θα μου' φερνε το φθινόπωρο, το πορφυρό χρώμα στα δέντρα, τη δροσιά τα σιωπηλά βράδια στη βεράντα, το μάζεμα στο σπίτι μετά τις καλοκαιρινές κραιπάλες.
Τώρα τα ξαναζώ με τα παιδιά μου. Πρόφαση είναι τα δικά τους για να ξαναμπώ σ' αυτή την παιδική περιπέτεια, στο όνειρο του Σεπτέμβρη..

Να' σαι καλά

Καλή σου μέρα :)

Mistirios είπε...

@evaggelia-p

Και τι δεν θα έδινα να γύρναγα για λίγες στιγμές πίσω (έστω και ως παρατηρητής)..

Καλή μέρα 2u2!

kat. είπε...

δίκιο έχεις αλλά δεν θεωρώ οτι δεν ωφελεί να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα..
κοινώς ότι έχει γίνει, έχει γίνει!
από εδώ και στο εξής να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε..

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: