Άλλο να γνωρίζεις και άλλο να νομίζεις ότι γνωρίζεις.
Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτοί που νομίζουν ότι γνωρίζουν δεν το γνωρίζουν ότι νομίζουν.
Είναι βέβαιοι ότι γνωρίζουν.
Το χειρότερο είναι ότι η βεβαιότητα τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από ότι η αβεβαιότητα αυτών που γνωρίζουν.
Εγώ πάντως είμαι φαν της αβεβαιότητας...

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

Civilitas I

 Οι μεγαλύτεροι εχθροί της δημοκρατίας είναι οι κόλακες της.... (δικό μου).
  
Όπως ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση και αντίθετα με την αρχική μου πρόθεση αυτό το blog θα αποκτήσει και πολιτική πτυχή. Ο πολιτικός σχολιασμός θα αφορά τα αντίστοιχα ελληνικά τεκταινόμενα και όχι τα διεθνή καθώς η επιρροή τους στα εγχώρια είναι υπαρκτή μεν αλλά όχι της χρονικής κλίμακας στην οποία κινείται η παρατήρηση και ο σχολιασμός (ο δικός μου και δικός σας) σε αυτό το ιστολόγιο. Μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να αντιτείνει ότι τα γεγονότα της τρέχουσας διεθνούς οικονομικής κρίσης έχουν κοινωνικό και πολιτικό αντίκτυπο στη χώρα μας και θα συμφωνήσω με το επιχείρημα εν μέρει, καθώς χώρες με υψηλό βαθμό ανάπτυξης σε όλα τα επίπεδα (όπως οι χώρες του βορρά) δεν εμφανίζουν τα ίδια σημάδια κρίσης το οποίο είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, επιλογές βέβαια που σαν χώρα ουδέποτε κάναμε και δυστυχώς είμαι εξαιρετικά απαισιόδοξος για το αν θα κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση (η οποία βέβαια είναι ένα άλλο πολύ μεγάλο θέμα συζήτησης).

Σε αυτή την εισαγωγική ανάρτηση υπάρχει γραπτώς και οργανωμένη η σκέψη μου για το υπόβαθρο και το πλαίσιο του πολιτικού μου σχολιασμού το οποίο είναι κοινωνιολογικό πρώτιστα καθώς η πλατωνική απορία του αν ο πολιτικός είναι καθρέπτης των πολιτών ή ανάποδα είναι τελικά ρητορική: έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν και το ερώτημα πλέον είναι: Ποιοι είμαστε ως Έλληνες και επιλέγουμε ανάλογα; 

Εν συντομία πιστεύω ότι είμαστε ακόμα κοινωνικά ως σύνολο απεικόνιση της ελληνικής οικογένειας η οποία ανδροκρατείται. Να προλάβω να θυμίσω ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα, και Έλληνες δεν είναι μόνο το μορφωμένο κοινό των blog και blogger όπως δείχνουν ότι είναι οι έρευνες οπότε μην κρίνετε για τη συνολική εικόνα από τα προσωπικά σας βιώματα και τον προσωπικό σας περίγυρο. Εν γένει οι θέσεις εξουσίας καταλαμβάνονται από συντριπτικά μεγάλο ποσοστό αντρών και στις λίγες περιπτώσεις που οι γυναίκες ανεβαίνουν ψηλά στη κλίμακα της εξουσίας, δημόσια έχουν αποποιηθεί τη γυναικεία εικόνα τους όπως θα ήταν εάν δεν έπαιζαν στο παιχνίδι αυτό και έχουν υιοθετήσει κανόνες ανδρικής εμφάνισης και συμπεριφοράς. Παράδειγμα της ελληνικής πραγματικότητας είναι η κα Ντόρα Μπακογιάννη (σαν η μοναδική υποψήφια γυναίκα για ανώτατη θέση) και από το διεθνές επίπεδο η κα Άντζελα Μέρκελ.

Όπως μία οικογένεια μπορεί να περάσει πολλά στάδια στην εξέλιξη της, από το νηπιακό ως την ωριμότητα και την επιτυχή ανανέωση έτσι και η ελληνική κοινωνία εξελίσσεται μέσω σταδίων. Δυστυχώς όμως βρισκόμαστε σε μία εφηβική κατάσταση γεμάτη ανασφάλειες και λανθασμένες νουθεσίες. Πλακωμένοι από το δυσβάσταχτο βάρος της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς έχουμε την ψευδή εντύπωση της εθνικής συνέχειας και των γενετικών δεσμών των οποίων οι υπόλοιποι στη γη ζηλεύουν και μας επιβουλεύονται. Και ως απόγονοι τρανών αυτόματα χριζόμεθα ανάλογα και θέλουμε να μας κυβερνούν "τρανά" ονόματα. Έχουμε αναγάγει την κληρονομικότητα ως υπέρτατη αρετή. Είμαστε απόγονοι αυτών και δικαιούμαστε αυτά. Εκεί βρίσκεται η ρίζα των κακών μας.
   
Η άλλη μεγάλη πτυχή αντανάκλαση της οικογένειας και του κοινωνικού ιστού στη πολιτική είναι η έννοια του ηγέτη όπως έχει διαμορφωθεί πλέον και που πηγάζει από την εξιδανίκευση της ιδιαιτερότητας της ατομικότητας. Όσα άτομα από το σύνολο ξεχωρίζουν συνήθως αυτόματα αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο άσχετα με το αν πραγματικά διαθέτουν τα προσόντα της ηγεσίας καθώς η εξουσία όπως σωστά έχει ειπωθεί αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο αφροδισιακό όλων. Με λίγα λόγια δεν επιλέγουμε ιδέες αλλά φορείς ιδεών τα άτομα δηλαδή. Ο εκφυλισμός της εποχής μας όμως είναι ότι τα άτομα δεν φέρουν ιδέες πλέον αλλά μόνο εικόνα. Αυτός είναι ο λόγος που άτομα απλώς αναγνωρίσιμα από διάφορες δραστηριότητες εκτός πολιτικού χαρακτηρισμού λόγω της προβολής τους από τα ΜΜΕ έμμεσα αποκτούν έρεισμα σε ένα δυνητικό κοινό ψηφοφόρων. Όπως και η απλή συμμετοχή σε ένα reality show εξασφαλίζει στον παίκτη αναγνωρισιμότητα και κατά επέκταση στη δισκογραφική εταιρεία αγοραστικό κοινό για το CD (!) του παίκτη, έτσι και η τηλεοπτική προβολή μέσω άλλων ιδιοτήτων (δημοσιογράφοι, δικηγόροι) εξασφαλίζει στα κόμματα σταυρούς. 

Δεν υπάρχει ίσως πιο ισχυρό παράδειγμα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο από τη δημοσκοπική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Το πραγματικό ποσοστό της εκλογικής μάζας που ταυτίζεται με τις πολιτικές θέσεις του συγκεκριμένου πολιτικού σχηματισμού δεν υπερβαίνει το 3%. Ο κοινοβουλευτικός του αρχηγός, κος Αλαβάνος χρησιμοποιώντας επιχειρηματολογία αλλά και πράξεις με μεγάλη απήχηση στο νεανικό και συχνά φοιτητικό κοινό (έχοντας και αρκετά δίκαια με το μέρος του) ανέβασε τα ποσοστά του αλλά όχι σε σημείο ικανό να ταρακουνήσει την υπάρχουσα τάξη. Και όταν παρουσιάστηκε το κατάλληλο χαρτί με την λαμπερή εικόνα του κου Τσίπρα το οποίο θα παρείχε την περαιτέρω αναγκαία ώθηση το έπαιξε πολύ επιτυχημένα. Ένα αξιοσημείωτο ποσοστό της εκλογικής μάζας απογοητευμένο από τη θέα των τηλεοπτικών και μη πολιτικών μαϊντανών βρήκε το νέο αποκούμπι της: ο ΣΥΡΙΖΑ απογειώθηκε εν νυχτί σε διψήφια ποσοστά που ούτε είχε ονειρευτεί πριν και όλα αυτά χωρίς ούτε μία καινούργια πρόταση - λύση σε κάποιο πρόβλημα. Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός αλλά και αυτό μένει προς απόδειξη (ή διάψευση).

Δεν εθελοτυφλώ για τη δύναμη της εικόνας. Είναι ισχυρότατη. "Κομμάτι της επιτυχίας είναι να προβάλλεις διαρκώς την εικόνα της" λέει μία σοφή ρήση και ακόμα και εγώ την χρησιμοποιώ επιχειρηματικά. Ο κόσμος του εμπορίου όμως είναι αμείλικτος. Μπορεί με την εικόνα να έλξεις αγοραστικό κοινό αλλά αν τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα σου δεν αξίζουν δεν πρόκειται να αντέξεις. Δυστυχώς στον πολιτικό στίβο η αναλογία δεν έχει καν την ίδια ισχύ. Δεν είναι τυχαίο που στις δημοσκοπήσεις παρότι το κυβερνών κόμμα αρχίζει να υπολείπεται σημαντικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη πρόθεση ψήφου ο τωρινός πρωθυπουργός παραμένει ο "καταλληλότερος". Υπάρχει μία συστηματική επικοινωνιακή τακτική απόδοσης αρχηγικού προφίλ εδώ και χρόνια στον κο Καραμανλή η οποία έχει αποδώσει τα μέγιστα και το οποίο επικοινωνιακό ρετουσάρισμα είναι προφανές σε οποιονδήποτε με επαρκή σημειολογική παρατήρηση. Ένας τομέας στον οποίο ο κος Παπανδρέου έχει αποτύχει και αποτυγχάνει συστηματικά. 
   
Ο συνδυασμός λοιπόν καταγωγής και εικόνας αποτελεί το μαγικό κοκτέιλ και όσο πιο ισχυρά τα συστατικά τόσο πιο ψηλά μπορείς να στοχεύσεις στις θέσεις της εξουσίας. Και τι γίνεται με τους υπόλοιπους πολιτευόμενους που υπολείπονται στα δύο αυτά συστατικά; Πως εξασφαλίζουν την εκλογή τους και την ενδεχόμενη αναρρίχηση τους υψηλότερα; Εδώ εισέρχεται ο συνεκτικός ιστός που συγκρατεί και ανατροφοδοτεί επί της πράξης όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας: η πελατειακή σχέση πολιτικού - ψηφοφόρου. Δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Το παιδί της σχέσης αυτής τα λέει όλα: το ελληνικό δημόσιο. Μία μαύρη τρύπα στην καρδιά της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας που απομυζεί προσωπικότητες και χρήμα.

Όλος μου ο σχολιασμός δεν αποτελεί μομφή στο πολίτευμα μας. Όπως είπε και ο Τσώρτσιλ "η δημοκρατία δεν είναι το καλύτερο πολίτευμα αλλά είναι το καλύτερο που έχουμε". Όμως υπάρχουν βαθμίδες ποιότητας της δημοκρατίας (ναι δεν είναι όλες ίδιες) οι οποίες καθορίζονται από το επίπεδο των φορέων της, πολιτών και πολιτικών δηλαδή. Και όσο σε αυτή τη χώρα νοσεί η παιδεία και παράγουμε παίχτες για reality shows θα νοσεί και η δημοκρατία...

Σε επόμενο επεισόδιο (άγνωστη ημερομηνία) θα ξεκινήσω την κριτική σε αυτούς που πρέπει να την λάβουν πρώτοι: οι αρχηγοί και ως πρώτος στη σειρά θα είναι ο "καταλληλότερος" (η επιλογή της φωτογραφίας δεν είναι τυχαία).
(Yannis Behrakis/Reuters)

20 πειραματίστηκαν:

irene είπε...

στην ελλάδα ψηφίζουμε όπως κ με την χλωρίνη "αυτήν ξέρετε αυτήν εμπιστεύεστε".

έχει κάτι αλλάξει στην σελίδα αλλα δεν το έχω ακόμα πιασει..

Mistirios είπε...

@irene

Καλημέρα!

Δυστυχώς ναι.

Έχω αλλάξει domain (mistirios.net) αλλά παρουσιάζονται προβλήματα με το θέμα που έχω επιλέξει. Μετά από λίγο εξαφανίζεται και μένει ένα λευκό υπόβαθρο..

skouliki είπε...

εγω τα βλεπω ολαααα ενα χρωμα

παρδαλι !!

και επισης ουστ απο δω σε ολους αυτους τους ηλιθιους που νομιζουν οτι μπορουν να καθορισουν την ζωη μου και το επιπεδο μου

Mistirios είπε...

@skouliki

Δυστυχώς το καταφέρνουν αγαπητή...

ria είπε...

μυστήριε τι έχεις κάνει και ενώ πάτησα για να παρακολουθώ το ιστολόγιό σου δε με βγάζει? είμαι και ξανθιά δεν καταλαβαίνω! το πάτησα, το έβαλα και μετά λέει διακοπή παρακολούθησης αλλά δεν βγάζει τα πατουσάκια μου!

Mistirios είπε...

@ria

Άγνωστο. Εγώ το έκανα δοκιμαστικά για μένα και δουλεύει κανονικά. Δεν πρέπει να επιλέξεις ανώνυμα ότι το παρακολουθείς αλλά δημόσια. Αν μη τι άλλο οι ξανθιές έχουν προτεραιότητα...

diVa είπε...

Καλή επιτυχία στη νέα κατηγορία αναρτήσεων..
Προβλέπεται Δεκέμβρης με ενδιαφέρουσες αναλύσεις (=παρατήρησα απουσία ξύλινης γλώσσας κι αυτό είμαι σχεδόν βεβαία πως θα εκτιμηθεί)

Mistirios είπε...

@diVa

Merci madame!

Βέβαια από τον αριθμό σχολίων μέχρι τώρα η συγκεκριμένη κατηγορία δεν είναι και πολύ δημοφιλής!

diVa είπε...

Όπου δεν υπάρχουν σχόλια δε σημαίνει πως δεν υπάρχει ανταπόκριση.
Απλά ο κόσμος (όλοι μας) είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι τόσο στις πολιτικές αναλύσεις όσο και στις εκφράσεις και τα νοήματα που υπάρχουν σε αυτές.
[Αν και εξακολουθώ να υποστηρίζω πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ελλήνων διαδικτυακών χρηστών βρίσκονται στο νετ επειδή θέλουν να ξεφύγουν από όσα τους σερβίρονται στη συμβατική ζωή.
Αυτό όμως δεν απαγορεύει ούτε μειώνει τη δυνατότητα κάποιου (εσείς στην προκειμένη περίπτωση) να ανατρέψει με όποιον τρόπο το σκηνικό της..απόκρισης]
Καλή μας ημέρα
[φλύαρη:-]

Mistirios είπε...

@diVa

Ευχαριστώ για την υποστήριξη. Ο πληθυντικός ευγενείας δεν είναι απαραίτητος. Απλά Γιώργος. Αν δεν ήσουν λαλίστατη δεν θα ήσουν ... diVa.

skouliki είπε...

μπορει και να τα καταφερνουν αλλα αυτο το λιγο που περναει και μενα απο το χερι μου δν θα μου το στερησουν ομως

καλησπερα

Mistirios είπε...

@skouliki

That's the spirit!

Καληνύχτα!

spyros1000 είπε...

μονο ο τιτλος τα λεει ολα.
απλα τελειος...

Mistirios είπε...

@spyros1000

Αναφέρεσαι στη ρήση μου μάλλον..
Αν ναι ευχαριστώ πολύ.

Καλημέρα!

Eva Stamou είπε...

Θα συμφωνήσω ότι η ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία που ακόμα διανύει την εφηβεία της. Μία από τις ενδείξεις γι αυτό είναι ότι η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος ψηφίζει με γνώμονα όχι το κοινό καλό ή την ιδεολογική τοποθέτηση αλλά προκειμένου να ικανοποιηθούν κάποια στενά, προσωπικά της συμφέροντα. Συνέπεια αυτού του ανώριμου τρόπου σκέψης είναι ότι οι πολιτικοί μας χειρίζονται μοιράζοντας ψεύτικες υποσχέσεις και ρουσφέτια ενώ αδιαφορούν για την αλλαγή των υποδομών που έχει ανάγκη η χώρα.

Mistirios είπε...

@Eva Stamou

Καλημέρα και σε ευχαριστώ που είχες την υπομονή να ξαναφήσεις σχόλιο (δε σχολιάζω τη σύμπτωση των απόψεων μου είναι δεδομένη a priori).

patsiouri είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσα η νέα κατηγορία αναρτήσεων.
Δυστυχώς είμαι κι'εγώ μία από'κεινους που εξακολουθούν να πιστεύουν πως τα πάντα σ'αυτή η χώρα είνα φτιαγμένα για το Μέσο Έλληνα, ο οποίος σαν τα αρχαία χρόνια πρέπει να είναι Λευκός, Αρτιμελής, Άντρας, Υγιής και Έλληνας κι'απ'τις δύο πλευρές...
Τα μπλόγκς φυσικά αποτελούν μία, κάποια ελπίδα...

Leviathan είπε...

emena oloi idioi mou fainodai pleon...ti na po...kalo sou vradi!

Mistirios είπε...

@patsiouri

Μακάρι τουλάχιστον να είχαμε θέσει ως στόχο τα αρχαιοελληνικά ιδεώδη και να εργαζόμασταν προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά όπως συνηθίζουμε λειτουργούμε με το μοντέλο της χαοτικής αυτοοργάνωσης...

Mistirios είπε...

@leviathan

Εξαρτάται από την οπτική γωνία που το βλέπουμε. Αν θεωρήσουμε ότι οι πολιτικοί πρέπει να επειδυκνύουν έργο (χρήσιμο) τότε είναι ίδιοι σχεδόν όλοι μιας και η χώρα δεν προοδεύει. Αν θεωρήσουμε ότι όλοι είναι κλέφτες δεν μπορώ να συμφωνήσω. Υπάρχουν και τίμιοι..

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: