Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Η Πρώτη Δόση

Τώρα που το παιδί κηδεύτηκε είναι ώρα για λόγια (και πράξεις) σκληρά. Ο θυμός μου δεν είναι πλέον για τον θύτη αλλά για τους θύτες της ομαδικής μας αυτοκτονίας. Αλλά πρώτα να ξεκαθαρίσω:
  
α) Είμαι ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ οποιασδήποτε μορφής με μοναδική περίπτωση ανοχής την προάσπιση της ζωής (πάλι οποιασδήποτε μορφής) η οποία είναι ιερό δικαίωμα.
  
β) Η ΒΙΑ ΓΕΝΝΑΕΙ ΒΙΑ. Μόνο οι τυφλοί στο πνεύμα δεν μπορούν να δουν την αλήθεια της πρότασης αυτής και προκαλώ οποιονδήποτε να καταρρίψει τον ισχυρισμό. 
 
Με βάση λοιπόν τη δεύτερη πρόταση για ποιο λόγο συνθλίβεστε συμπολίτες μου; Γιατί κλαίτε πάνω από το σκηνικό της καταστροφής; Δεν βλέπετε ότι είναι αποτέλεσμα της βίας που τόσα χρόνια ασκεί αυτό το κράτος που εσείς και εγώ εξουσιοδοτήσαμε με την ψήφο μας; Βίας ψυχολογικής και σωματικής; Γιατί τι άλλο από βία είναι η ληστεία της δημόσιας περιουσίας, η τροφή μας με εθνικά παραμύθια και ένας ορυμαγδός ατοπημάτων που αν τα απαριθμήσω θα ξημερώσουμε; Δεν γνωρίζουμε ότι θα θερίσουμε ότι σπείραμε; Πότε θα πάρουμε το μάθημα μας από τα δεινά των γητευτών της μάζας, των εκσυγχρονιστών και των καταλληλότερων;
  
Κοιτάμε αποσβολωμένοι την πρώτη δόση του λογαριασμού σε ένα ακόμα δάνειο στο οποίο υπογράψαμε χωρίς να κοιτάξουμε τους όρους του συμβολαίου....