Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Live your Myth

Είναι μέρες όμορφες, ανοιξιάτικες και όμως τόσο αντιφατικές. Τρισεκατομμύρια ροές πρωτονίων οδηγούν τον εγκέφαλο μας σε εκδηλώσεις αγάπης, πλατωνικής ή σαρκικής και όμως ένα νέο παιδί αποφασίζει να τερματίσει τη ζωή του παίρνοντας μαζί όσους μπορεί, αφήνοντας πίσω μία απολογία-μνημείο απόγνωσης και μίσους από την αποξένωση, την απόρριψη, την κοροϊδία των συνανθρώπων του.
   
Και ενώ η παγκόσμια γνώμη εκπλήσσεται που συμβαίνουν τέτοια πράγματα στη χώρα που τους καλεί να ζήσουν το μύθο τους, όσοι εντός των τοιχών καταφέρνουν να διατηρούν ψήγματα του ορθολογισμού και της ανθρωπιάς τους, παρακολουθούν άνευ έκπληξης τα νέα επεισόδια του μεγαλύτερου εν παραγωγή reality show που διαδραματίζεται καθημερινά στους δέκτες της πραγματικότητας μας με κεντρικό άξονα το τρίπτυχο ΦΟΒΟΣ-ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ-ΒΙΑ, συνταγή ικανή να δώσει πολλές επιτυχημένες σεζόν προβολής.

ΦΟΒΟΣ κυρίως για το ξένο, για το διαφορετικό, αυτό που έχει διαφορετικό χρώμα, μιλάει άλλη γλώσσα και σε κοιτάζει απειλητικά γιατί στην πραγματικότητα είναι πιο φοβισμένο από εσένα: είναι ένα και έχει απέναντι πολλούς και παίζει εκτός έδρας...

ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ γιατί στα στεγανά των τοίχων του σπιτιού και του μυαλού κρατάμε εμείς το κλειδί της εισόδου, δίνοντας πέρασμα μόνο σε ότι είναι κομμένο και ραμμένο να μπει εντός. Έτοιμα προϊόντα μία καλοκουρδισμένης φάμπρικας με γυαλιστερό μάρκετινγκ. Και όταν ζεις σε τέσσερις τοίχους που 99% σχηματίζουν ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, τότε νομίζεις ότι όλος ο κόσμος έχει ορθές γωνίες, δεν χωράνε καμπύλες, ανοιχτά σχήματα και λοιπές χαοτικές ανωμαλίες.

ΒΙΑ γιατί είναι τόσος ο χείμαρος των συναισθημάτων και τόσο χαμηλές οι αντιστάσεις, που η παράκαμψη προς τη βίαια κάθαρση του τέλους φαίνεται ως το μοναδικό μονοπάτι. Και τι πιο ταιριαστό για την χώρα που γεννήθηκε η τραγωδία από το να παίξουμε όλοι με τη σειρά σαν μέλη του χορού, σαν δευτεραγωνιστές και τέλος πρωταγωνιστές...




Η διαφήμιση παίζει αλλά
we already live our myth...