Άλλο να γνωρίζεις και άλλο να νομίζεις ότι γνωρίζεις.
Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτοί που νομίζουν ότι γνωρίζουν δεν το γνωρίζουν ότι νομίζουν.
Είναι βέβαιοι ότι γνωρίζουν.
Το χειρότερο είναι ότι η βεβαιότητα τους δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από ότι η αβεβαιότητα αυτών που γνωρίζουν.
Εγώ πάντως είμαι φαν της αβεβαιότητας...

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Η Δυστυ(ρι)χία Μου

Όταν ο κατασκευαστής τελείωσε με τις προδιαγραφές μου, συνειδητοποίησε ότι θα προκαλούσε αθέμιτο ανταγωνισμό στην αγορά, ρίχνοντας ανάμεσα στην μετριότητα έναν ημίθεο (μία υπέρθεση Άδωνη και Αριστοτέλη) οπότε αποφάσισε να μου ενσωματώσει μερικές δυσλειτουργίες για να απαλύνει την οργή των πληβείων. Για το λόγο αυτό έχω υποβάλλει τις σχετικές μηνύσεις αλλά ο αθεόφοβος :P κρύβεται ενδελεχώς ανάμεσα σε νεφελώματα κβαντομηχανικού χάους και το παίζει ανήξερος.

Ίσως η πιο ανίερη από όλες αυτές τις δυσλειτουργίες είναι μία δερματίτιδα, μη θεραπεύσιμη εγγενώς αλλά μόνο συμπτωματικά. Η δερματίτιδα αυτή είναι σμηγματορροϊκή στις περιοχές που εκδηλώνεται όπως πχ. το τριχωτό της κεφαλής και έχει συνεισφέρει (εδώ και πολύ καιρό) στην απώλεια μαλλιών πολύ πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Το ειρωνικό του θέματος είναι ότι εντείνεται από την κατανάλωση αλκοόλ και γαλακτομικών και ειδικά των ΤΥΡΙΩΝ. Η ειρωνεία έγκειται ότι έχω γενετική κλίση στην κατανάλωση τυριών και ως άλλος Σκρουτζ Μακ Ντακ ονειρεύομαι μακροβούτια σε θάλασσες από έμενταλ, λούζομαι με ροκφόρ και πλένομαι με γκούντα. Για να μην θεωρηθεί ότι σνομπάρω τα ελληνικά προϊόντα αντικαταστήστε τις παραπάνω ποικιλίες με κεφαλοτύρι, ανθότυρο και γραβιέρα όπως σας αρέσει. Αν ήμουν σαμάνος πρωτόγονης φυλής, στο οπλοστάσιο μου από κατάρες σίγουρα θα περιλαμβανόταν το προσωπικό μου μαρτύριο. Και για να αυτοσαρκαστώ τα μέγιστα χρησιμοποιώντας γλωσσοπλασία ενός φίλου, στις εξετάσεις μου αντί για τριγλυκερίδια θα πρέπει να υπάρχουν τα ΤΥΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ!

Ως έμμεση συνέπεια της λατρείας του τυριού είναι η σαφής τοποθέτηση στην πρώτη θέση του πίνακα κατάταξης των γευστικών μου προτιμήσεων, της υπέρτατης ΠΙΤΣΑΣ. Και προτού εσείς οι γυναίκες ξυνίσετε με τον "χαμηλό βαθμό γκουρμέ χαρακτήρα" της επιλογής μου αντί για κάτι στο στυλ "κομματάκια από ψαρονέφρι τυλιγμένα σε προσούτο, σωταρισμένα με το τάδε και κρασί από τον αμπελώνα δείνα" να σας ενημερώσω ότι είμαι πολύ εκπαιδευμένος γαστριμαργικά και διαθέτω 120 ολόκληρα κιλά αποδείξεων. Για τους άντρες δεν μπαίνει θέμα: προσθέτεις κρύες μπύρες και Τσάμπιονς Λιγκ και βρισκόμαστε στον παράδεισο των αισθήσεων με μοναδική ενόχληση όταν μας παίρνετε τηλέφωνο την ώρα του αγώνα για να πείτε κάτι άχρηστο ενώ όλη την υπόλοιπη ημέρα είμαστε μαζί. Παρόλα αυτά οφείλω να παραδεχτώ (και εσείς) πόσο σας αρέσει και εσάς (η πίτσα), με την καθολικότητα της αποδοχής να μπορεί να χρησιμοποιηθεί άνετα ως το πιο απλό τεστ ψυχικής ευστάθειας: δείξτε μου κάποιον/κάποια που δεν του αρέσει η πίτσα για να του συστήσω έναν επαγγελματία της ψυχικής υγείας. Τώρα αν ο επαγγελματίας είναι ο Χάνιμπαλ Λέκτερ μπορεί να μας "συνοδεύσει" με Κιάντι αλλά αυτό είναι μία άλλη ανάρτηση.



Μία μίνι στατιστική των δημοφιλέστερων φαγητών καθημερινής κατανάλωσης βάζει στις πρώτες θέσεις (εκτός από την βασίλισσα), τα σουβλάκια, τα χάμπουργκερ και τις μακαρονάδες διαφόρων μορφών. Και επειδή στις προδιαγραφές μου υπάρχουν τα γονίδια epistimonicus και orthologicus, δεν μου αρκεί μόνο η απόλαυση της εμπειρίας αλλά χρειάζομαι και τη γνώση των αιτιών που οδηγούν σε αυτή (ακόμα ένα επίπεδο δυστυχίας δηλαδή). Η επιστημονική προσέγγιση λοιπόν απαιτεί ανάλυση του θέματος προς εξέταση στις συνιστώσες του. Κατόπιν αυτού και χιλιάδων μετρήσεων στο εργαστήριο (το στομάχι μου) αποκαλύπτεται το μοτίβο της επιτυχίας: ο συνδυασμός υδατανθράκων (ψωμί-πίτες) και πρωτεϊνης (κρέας-τυριά) με κάποιο συνδετικό κρίκο (πχ σάλτσα ντομάτας). Σας προκαλώ: βρείτε ένα δημοφιλές φαγητό που να μην βασίζεται στο μοτίβο αυτό (καλά μην το πάρετε πατριωτικά).

Που θέλω λοιπόν να καταλήξω σε αυτήν την εντελώς ασόβαρη ανάρτηση; Πουθενά! Απλά κάνω πλάκα με τον ψυχαναγκασμό μου για ανάλυση των πάντων. Και επειδή μία καλή ανάλυση υποβοηθείται από μία σχηματική αναπαράσταση, να πως μπορεί να φανεί χρήσιμο το Microsoft Office:



6 πειραματίστηκαν:

Prophet Estarian είπε...

Χχαχαχχαχαχα ΘΕΟΣ!! Άψογος!!

Mistirios είπε...

@Prophet Estaria

Glad you liked it!

Eva Stamou είπε...

Εθισμένος στο τυρί; Μπορώ να σκεφτώ περισσότερο καταστροφικούς και λιγότερο απολαυστικούς και νόστιμους εθισμούς.

Mistirios είπε...

@Eva Stamou

Ναι, φυσικά και εγώ μπορώ να σκεφτώ (και να εντρυφήσω σε) περισσότερο καταστροφικούς εθισμούς αλλά είπαμε: ο δρόμος της υπερβολής με έχει οδηγήσει αλλού...

diVa είπε...

Δεν αναλύουμε καλύτερα μόνο τους άλλους, λέω εγώ;

Mistirios είπε...

@diVa

Λέτε; Θα το σκεφτώ σοβαρά ... (αν και δεν λύνει το πρόβλημα μου με το τυρί)

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: