Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Στα Χακί (Γενική Επιθεώρηση)

Αυτή η ανάρτηση είναι συνέχεια από τις παρακάτω διηγήσεις:

Την πρώτη μου ημέρα στη μονάδα κοιτάζοντας την στο φως έμεινα έκπληκτος: έξω από τους κοιτώνες γήπεδο μπάσκετ και μπιτς-βόλεϊ, λίγο πιο πάνω ένα άριστο ΚΨΜ, εξοπλισμένο με NOVA (εκείνη την εποχή FILMNET) και αργότερα με internet (πρωτοποριακό για το 2000-2001) και έξω από αυτό υπαίθριο μπαρ χτισμένο με ξύλο μέσα στα δέντρα. Οι εντυπώσεις μου συνεχίστηκαν όταν επισκεπτήκαμε το διοικητήριο: μπροστινός κήπος με περιποιημένο γκαζόν και φοίνικες, συντριβάνια και διακοσμητικό πυροβόλο τα οποία τα βράδυ αναδεικνύονταν από μπλε φωτισμό. Τα γραφεία άρτια εξοπλισμένα και ειδικά αυτό του διοικητή το οποίο είχε πολύ ωραίους δερμάτινους καναπέδες τους οποίους αρκετά αργότερα τίμησα δεόντως ρίχνοντας μερικούς ηρωϊκούς ύπνους.


Σε λίγες μέρες έμαθα ότι όλα αυτά τα θαυμαστά για την πραγματικότητα ενός φαντάρου ήταν δουλειά του διοικητή ο οποίος ήταν μανιακός με την εμφάνιση της μονάδας με συνέπεια οι φαντάροι να λιώνουν καθημερινά από το συνεχές λουστράρισμα και τα ... χτισίματα. Φημολογούταν επίσης ότι από τις οικοδομές της γύρω περιοχής εξαφανίζονταν συχνά υλικά, τα οποία ενσωματώνονταν στο καμάρι του διοικητή. Ο τύπος είχε το βαθμό του Ταγματάρχη και ήταν γραφικός και σε εμφάνιση και σε συμπεριφορά. Οι επαφές μου μαζί του ήταν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού γιατί το μεγαλύτερο διάστημα έλειπε σε άδεια καθώς του είχε έρθει διαταγή μετάθεσης αλλά οι ιστορίες που άκουσα και οι αναφορές που έζησα οδηγούσαν σε πολύ γέλιο. Η πιο χαρακτηριστική ιστορία ήταν όταν σε μία επιθεώρηση της μονάδας, το ΚΨΜ άστραφτε και δεν μπορούσε να βρει κάτι αρνητικό να πει στον υπεύθυνο έφεδρο λοχία και άρχισε να ιδρώνει. Την κατάσταση έσωσε μία μύγα που είχε παρεισφρύσει και έδωσε το έναυσμα για την διαταγή στον λοχία: "ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΜΥΓΑ ΕΞΩ!". Ακολούθησε ένας σούσουρος από πνιχτά γέλια για κανά πεντάλεπτο με αυτόν να κοκκινίζει από την αμηχανία του και έκτοτε να λέγεται η ιστορία από ΕΣΣΟ σε ΕΣΣΟ...

Προσωπικά ωφελήθηκα από τον πρώην διοικητή και εξηγώ: είχα μία γνωστή στην Κω η οποία προθυμοποιήθηκε να δηλώσει ότι είναι συγγενής μου (και ακόμα την ευχαριστώ για αυτό παρότι έχω κόψει την επαφή) και ότι θα με φιλοξενεί τα βράδυα και έγινε το ανήκουστο: πήρα μόνιμη διανυχτέρευση χωρίς να πληρώ καν τις προϋποθέσεις (συγγένεια α' βαθμού) που και άλλοι που τις πληρούσαν δεν έπερναν! Πιστεύω ότι συνέβη το εξής: από τη μία λόγω μετάθεσης τα είχε γράψει στον κόκκορα και από την άλλη επειδή λόγω ηλικίας και το ότι η φάτσα μου πουλάει εμπιστοσύνη στο διηνεκές δεν φοβήθηκε μην γίνω κάνω βλακείες από το αλκοόλ (σύνηθες φαινόμενο στους νεότερους) και κινδυνέψω κάπως. Που να ήξερε τι κατέβαζα στο στομάχι μου τότε....

Οι μέρες περνούσαν, η αλλαγή διοικητή είχε γίνει και εγώ ήμουν λιγότερο από δύο μήνες στην μονάδα (νιος ακόμα). Είχε προγραμματιστεί επίσκεψη από τον ΓΕΠΣ (Γενικός ΕΠιθεωρητής Στρατού) και όλη η μονάδα είχε μπει στον ρυθμό που προστάζει το στρατιωτικό μότο: "ότι δεν κινείται βάφεται, ότι κινείται το χαιρετάς!". Με αφορμή την επίσκεψη ένα ντόπιο λαμόγιο είχε πει το εξής επιτυχημένο αστείο: 
- "Πως λέγεται ο γιος του ΓΕΠΣ;"
- Απάντηση: "ΓΙΟΠΣ!" (χαχαχαχαχαχαχα ακόμα γελάω ρε λαμόγιο...)

Την ημέρα της επιθεώρησης ήμουν σε αγγαρεία στο ΚΨΜ και είχα γρήγορα βαρεθεί τη φασίνα. Υπήρχε μεγάλη ανακατωσούρα πάνω στον πανικό που χαρακτηρίζει Έλληνες και στρατό να κρυφτούν οι ατέλειες την τελευταία στιγμή και οι περιστάσεις αυτές είναι ιδανικές για όσους θέλουν να λουφάρουν: δεν είχα καμία όρεξη να παρελάσω και να τραγουδήσω ύμνους του πυροβολικού (τρομάρα σας). Υπό το καθεστώς της ψυχολογικής πίεσης πρότεινα σε μία σειρά με την οποία είχαμε έρθει μαζί από την Θήβα να κάνουμε κάτι τολμηρό για την νεότητα μας στη μονάδα, να εξαφανιστούμε. Δεν το σκέφτηκε και πολύ και σε μερικά λεπτά περπατάγαμε στο δάσος της βουνοπλαγιάς που ξεκίναγε πίσω από το ΚΨΜ.. Μετά από λίγη ώρα βρεθήκαμε στο πλατό της λούφας μας: ένα ξέφωτο ανάμεσα στα δέντρα στρωμμένο με φύλλα και το οποίο μίλησε κατευθείαν στην κούραση μας και οδήγησε τα ταλαιπωρημένα κορμιά μας να ξαπλώσουν επάνω του και να διώξουν τις ανησυχίες τους παραδομένα στον Μορφέα. 

Δεν θυμάμαι πόση ώρα πέρασε μέχρι να ξυπνήσουμε και αυτό δεν έγινε παρά μόνο όταν από το βάθος ακούσαμε τον ήχο ενός ελικοπτέρου να πλησιάζει. Ο χώρος προσγείωσης ήταν αρκετά μακριά μας όμως τον προσπέρασε και άρχισε μία σπειροειδή πορεία με τελική κατάληξη αυτό, με τροχιά όμως που περνούσε από πάνω μας! Δεν το αντιληφθήκαμε παρά μόνο όταν βρέθηκε από πάνω μας και μάλιστα με κλίση στον οριζόντιο άξονα. Ο ΓΕΠΣ (του οποίου φυσικά ήταν το ελικόπτερο) δεν είχε παρά να κοιτάξει προς τα έξω και κάτω και να δει δύο φαντάρους να την πέφτουν τρελά στο ξέφωτο. Θα βλέπαμε και εμείς μια χαρά τα χέρια του να μας μοιράζει Φ αρκετή για να μας στείλει μια ΕΣΣΟ πίσω...


Καθήσαμε αρκετή ώρα ακόμα μέχρι να τελειώσει το τζέρτζελο στη μονάδα και λίγο πριν νυχτώσει κατηφορήσαμε προς τα πίσω. Οι περισσότεροι από την κούραση δεν είχαν το κουράγιο καν να μας ρωτήσουν που εξαφανιστήκαμε εκτός από έναν ΕΠΥ (έτσι δεν τους έλεγαν;) που μας συνεχάρη ειρωνικά για την έμπνευση μας και το ξέχασε το θέμα δια παντός (δεν μας έδωσε δηλαδή): ήταν η πρώτη μου νίκη σε μια θητεία-διακοπές. Διακοπές που όμως με κούρασαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο έχω κάνει ποτέ...
...του μπι κοντίνιουντ!
 

4 πειραματίστηκαν:

Skouliki είπε...

:)) ευχομαι καλες διακοπες να περασεις σουπερ

φιλια

Διπρόσωπος είπε...

www.diprosopos.blogspot.com

Mistirios είπε...

@Skouliki

Καλές διακοπές! (εγώ είμαι σε μόνιμες διακοπές)

Mistirios είπε...

@Διπρόσωπος

Αν είναι να είναι κάποιος διπρόσωπος ας αφιερώσει το ένα πρόσωπο στο να σχολιάζει τουλάχιστον.

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: