Ήμουν μακριά τα τελευταία χρόνια, παρ' όλα αυτά ένα κομμάτι μου θα ήθελε να μην σε είχε δει ούτε την ώρα του αποχαιρετισμού. Θέλω να σε θυμάμαι όπως ήσουν, πριν το χτικιό σου φάει τα σωθικά, κομμάτι-κομμάτι. Θέλω να θυμάμαι την πληθωρική σου παρουσία - σε μορφή και χαρακτήρα, πάντα νέα, πάντα όμορφη...

Γι' αυτό δεν μπορώ να πιστέψω σε ανώτερη δύναμη, ούτε σε μεγάλο σχέδιο γιατί καμία ανωτερότητα δεν υπάρχει στην ταλαιπωρία της ανθρώπινη ύπαρξης, στην απώλεια της αξιοπρέπειας, στην οδύνη της μάνας που χάνει το παιδί της...