Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

5-2-2

Τα παρακάτω είναι μία αφήγηση με έμπνευση την πραγματικότητα και το φανταστικό κόσμο του Babylon 5:


Οι Μινμπάρι δεν σκοτώνουν Μινμπάρι!

Χίλια χρόνια είχαν περάσει από την έλευση του Βέηλεν, του προφήτη που τους ένωσε με ένα κοινό όραμα: την ευημερία όλων. Μια ευημερία που ήρθε με τον ισομερισμό των καθηκόντων και των ευθυνών ανάμεσα στις τρεις κάστες: πολεμιστές, ιερείς και εργάτες. Όλες είχαν το ίδιο λόγο στο Γκρίζο Συμβούλιο, το ανώτατο εκτελεστικό όργανο του Μινμπάρ. Από τρεις αντιπροσώπους η κάθε κάστα.


Και τώρα όλα ήταν στο χείλος του γκρεμού. Η Ντελέν στεκόταν στη βεράντα της αντικρίζοντας το σκηνικό της καταστροφής: Μινμπάρι να σκοτώνουν Μινμπάρι και τα όμορφα κτίσματα τους, φόροι τιμής στις κρυσταλλικές δομές του παγωμένου πλανήτη τους να καταρρέουν από τις δονήσεις της οργής που μεγάλωνε σαν χιονοστοιβάδα. Και αν η Ντελέν τη στιγμή αυτή ήταν θεατής, στην πραγματικότητα η ίδια ήταν η καρδιά των εξελίξεων. Αυτή η ίδια που κουβαλούσε το αίμα του Βέηλεν, που είχε διαλύσει το Γκρίζο Συμβούλιο, που είχε υποστεί το "πέρασμα" σε ανθρώπινη μορφή προκαλώντας τη μήνη του λαού της, ήταν υπεύθυνη για όσα αυτή τη στιγμή κλυδώνιζαν την ύπαρξη της...


Ο πιστός της ακόλουθος ο Λενίερ ήταν μερικά βήματα πιο πίσω αλλά για αυτόν ο κόσμος όλος ήταν η Ντελέν. Στα μάτια του η Ντελέν δεν μπορούσε να κάνει λάθος, ήταν ο λόγος ύπαρξης του, ο πρώτος και τελευταίος έρωτας της ζωής του. Και όπως ένα ατίθασο πνεύμα την ώρα της οδύνης του, είπε ότι όλοι οι πραγματικοί έρωτες είναι ανεκπλήρωτοι, η Ντελέν ήταν γι' αυτόν ο ανεκπλήρωτος έρωτας του. Γι' αυτήν θα σκότωνε ακόμα και Μινμπάρι πόσο μάλλον έναν Γήινο και δη αυτόν που η Ντελέν είχε επιλέξει για σύντροφο της. Όλα τα κακά ξεκίνησαν με τους Γήινους...


"Που κάναμε λάθος;" αναρωτιόταν η Ντελέν. Οι προφητείες του Βέηλεν βγήκαν αληθινές αλλά οι προφητείες ποτέ δεν αναφέρουν τις αιτίες. Πολλοί πιστεύουν ότι το κακό ξεκίνησε με τους Γήινους. "Θα έπρεπε να τους είχαμε αφανίσει στον μεταξύ μας πόλεμο" αναμασάει συνεχώς μέσα από τα δόντια της η κάστα των πολεμιστών. Ο στόλος τους είχε φτάσει έξω από τη Γη και στεκόταν ανυπέρβλητος λίγο πριν το τελειωτικό χτύπημα ενώ τα σκάφη των Γήινων έπεφταν σαν τις μύγες μπροστά του. Η Μάχη της Γραμμής την ονόμασαν η Γήινοι και όσοι επέζησαν από αυτήν θεωρούνται ήρωες. Και όμως την κρίσιμη στιγμή οι Μινμπάρι παραδόθηκαν με ευθύνη της Ντελέν και της κάστας της. Γιατί την κρίσιμη στιγμή στο Γκρι Συμβούλιο η αλήθεια τυχαία ή όχι στάθηκε εκεί γυμνή: Γήινοι και Μινμπάρι μοιράζονταν από το ίδιο Πηγάδι των Ψυχών - ήταν ΈΝΑ. Και οι Μινμπάρι δεν σκοτώνουν Μινμπάρι.

Για το λόγο αυτό όταν ήρθε η ώρα ένας από τους Γήινους, έκανε το "πέρασμα" σε μορφή Μινμπάρι, πήγε πίσω στο παρελθόν και την κρίσιμη στιγμή ένωσε τους Μινμπάρι απέναντι σε έναν αρχαίο αδυσώπητο εχθρό: τις Σκιές. Με τη βοήθεια των άλλων αρχαίων των Βόρλον, τους νίκησαν και με τη νουθεσία του ξεκίνησε η χρυσή εποχή. "Εις το όνομα του Βέηλεν" είναι ότι πιο ιερό και ισχυρό μπορεί να εκστομίσει ένας Μινμπάρι. Αλλά η Ντελέν ήταν ο μοναδικός κάτοχος πλέον αυτού του μυστικού και η απόκρυψη της αλήθειας λειτουργούσε ως κινητήρια δύναμη στο μένος της κάστας των πολεμιστών. Οι εργάτες που ήταν οι περισσότεροι, πιάστηκαν ενδιάμεσοι σε μια διαμάχη που δεν τους αφορούσε και πλήρωναν το μεγαλύτερο αντίτιμο σε ζωές. Ο έλεγχος τους ήταν κρίσιμος για την κάστα των πολεμιστών και έπρεπε να δείξει την ισχύ της.


Είχε έρθει η ώρα των αποφάσεων. Η αλήθεια πρέπει να γίνει γνωστή, το Γκρίζο Συμβούλιο να επανασυσταθεί και αυτή τη φορά να δοθεί ο πρώτος λόγος στους αδικημένους: 5 αντιπρόσωποι από τους εργάτες, 2 από τους ιερείς, 2 από τους πολεμιστές.


0 πειραματίστηκαν:

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: