Translate

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Δις Ιζ Μπίζνες! (Μέρος Ι)

Η παρακάτω αφήγηση είναι παντελώς φανταστική...

Τριανταπεντάρης άντρας με εμπειρία στις πωλήσεις και στην μηχανογράφηση αλλά και με την κουλτούρα της σύγχρονης επιχειρηματικότητας προσλαμβάνεται σε επιχείρηση μέσω του φίλου-υιού του ιδιοκτήτη της επιχείρησης για να βοηθήσει στην ανόρθωση της. Η επιχείρηση είναι το χάος προσωποποιημένο: ο ιδιοκτήτης είναι ο σούπερ-μάστορας του παλιού καιρού, υπεργατικός αλλά με καμία επιχειρηματική νοοτροπία και με όλα τα συμπλέγματα που ακολουθούν το συκεκριμένο πρότυπο και που δυστυχώς εμπλέκονται με τα επιχειρηματικά. Πλέον είναι και σε συντάξιμη ηλικία και χτυπάει καθημερινά 500(!) ζάχαρο... Το εργατικό δυναμικό είναι ακόμα χειρότερο: χαμηλή ειδίκευση, μικρή παραγωγιμότητα, υπερ-αμειβόμενο, κακής συνοχής λόγω και διαφορετικών εθνικοτήτων μέχρι και παραβατικής συμπεριφοράς (ένας εξ' αυτών θα πιαστεί να μεταφέρει λαθρομετανάστες με αμοιβή, θα απελαθεί και θα γυρίσει πίσω εντός μηνών...). Το προσωπικό του γραφείου αποτελείται από δύο κοπέλες με τη μία μόνο να έχει κάποιο λογιστικό υπόβαθρο και με τα καθήκοντα τους να είναι η εξυπηρέτηση των πελατών, η παραγγελιοληψία, η τιμολόγηση και άλλα γενικής φύσεως. Ο εργασιακός χώρος είναι μηδενικής ασφάλειας και για το προσωπικό (λόγω της φύσης των εργασιών της επιχείρησης) αλλά και για τις πρώτες ύλες τις ίδιες (οι κλοπές είναι στην εβδομαδιαία διάταξη). Επιπλέον το επίπεδο οργάνωσης αλλά και οι συνθήκες υγειινής είναι υπό του μηδενός...

Ο νεοπροσλαμβανόμενος, κάνει μια εξέταση των εργαλείων και των υποδομών του γραφείου και ανακαλύπτει ανάμεσα σε άλλα ότι λείπει το βιβλιάριο συντήρησης της ταμειακής μηχανής (παράβαση του ΚΒΣ). Ενημερώνει το αφεντικό και για μία εβδομάδα γίνεται ο διάλογος "τι είναι αυτό (το βιβλιάριο);" (μπλα-μπλα-μπλα) -> εφορία." - "έψαξες παντού;" - "ναι." - "μα, που χάθηκε;". Τελικά ο νέος προτείνει να δηλωθεί στην εφορία η απώλεια του, να κοπεί ένα πρόστιμο και να αποκτηθεί καινούργιο. "Τσάμπα λεφτά θα πληρώνουμε;" είναι η απάντηση (εν τω μεταξύ καθημερινά χάνονταν εκατοντάδες ευρώ από την κακοδιαχείριση...). Το θέμα θα συνεχίσει να το ανακινεί ο νέος με συχνότητα 2-3 μηνών για να λαμβάνει την ίδια απάντηση ή σιωπή...

Τα βιβλία της επιχείρησης κρατούνται σε εξωτερικό λογιστικό γραφείο αλλά επειδή σχεδόν το 99% των πωλήσεων που γίνονται είναι υποτιμολογημένες (για την αποφυγή του ΦΠΑ από τον πελάτη και τη μικρότερη φορολογία εισοδήματος από την επιχείρηση), οι κοπέλες στο γραφείο κρατούν χειρόγραφα σε λογιστικές καρτέλες τα υπόλοιπα των πελατών και των προμηθευτών. Φυσικά δεν χρειάζεται να αναλυθούν τα μειονεκτήματα ενός τέτοιου συστήματος. Για παράδειγμα καμία δεν γνωρίζει ανά πάσα στιγμή πόσα οφείλουν συνολικά οι πελάτες και πόσα η επιχείρηση. Έτσι μετά από μελέτη μερικών μηνών και επειδή ο τρόπος χρεώσεων και πιστώσεων δεν είναι ο συνηθισμένος, ο μηχανογράφος-σύμβουλος φτιάχνει μία εξειδικευμένη εφαρμογή (σε έναν παρατημένο η/υ που βρήκε και ανέστησε) που παρακολουθεί τα οικονομικά αλλά και τα θέματα κοστολόγησης της πρώτης ύλης και των προϊόντων. Έτσι υπάρχει όλη η πληροφορία συγκεντρωμένη, εύκολα προσβάσιμη και με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Η μία εκ των γυναικών απολύεται (για πολλούς και διάφορους λόγους) και μένει η παλαιότερη, η οποία όμως δεν σκαμπάζει από χρήση η/υ. Επιπλέον με την απαλοιφή της ανάγκης της χειρόγραφης ενημέρωσης των υπολοίπων μειώνεται σημαντικά η χρησιμότητα της και γι' αυτό το λόγο συνεχίζει πατριωτικά να της ενημερώνει με το πρόσχημα ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κάτι άλλο το αφεντικό...

Οι μήνες περνούν και όλες οι προσπάθεις εξορθολογισμού της λειτουργίας της επιχείρησης αποτυγχάνουν παταγωδώς λόγω του αφεντικού. Κάποια στιγμή ο όχι πλέον νέος ανακινεί το γνωστό θέμα της ταμειακής χρησιμοποιώντας ως κερασάκι στην επιχειρηματολογία για εκφοβισμό τα σεργιάνια του ΣΔΟΕ στην ευρύτερη περιοχή καθώς τα προεόρτια της κρίσης έχουν αρχίσει να κάνουν τα κρατικά έσοδα αόρατα. Φυσικά δεν γίνεται τίποτα. Μία εβδομάδα αργότερα στο γραφείο σε ώρα πρωϊνή γίνεται η ενημέρωση των καρτελών. Ξαφνικά μπουκάρει ένας από τους εργάτες και  ενημερώνει ότι "το εφορία είναι εντώ!". Ο σύμβουλος-μηχανογράφος-πωλητής-έχει-καταντήσει-να-τα-κάνει-όλα με ένα κλικ του ποντικιού εκτελεί ένα script στον η/υ με τον οποίο όλα τα αρχεία της εφαρμογής του (μικρά σε μέγεθος) ανεβαίνουν σε μια online υπηρεσία και σβήνεται από τον υ/η οτιδήποτε μπορεί να μαρτυρήσει κάποια παράβαση. Η κοπέλα μαζεύει τα κλασιέ με τις καρτέλες σε μία σακούλα και πάει να βγει από το γραφείο. Εκείνη τη στιγμή σκάει η εμπροσθοφυλακή του κλιμακίου ελέγχων, ένας νέος που βλέποντας την κοπέλα αλαφιασμένη τη ρωτάει "τι έχετε στη σακούλα;". Εκείνη μένει πετρωμένη σα να την κοίταξε η Μέδουσα. Ο νέος εφοριακός παίρνει τη σακούλα και βγάζει από μέσα ένα κλασιέ με τίτλο "Κινούμενα Υπόλοιπα Πελατών" και με ένα αυτάρεσκο ύφος λέει "ααα, αυτά είναι ότι πρέπει για εμάς!".

Εντός ολίγων λεπτών the plot thickens που λένε και οι Αμερικανοί: στο γραφείο μπαίνει και το αφεντικό σε κατάσταση πανικού, κοιτάει τις σακούλες με τις καρτέλες, τις αρπάζει μέσα από τα χέρια του έκπληκτου εφοριακού, του λέει "αυτά, δεν τα είδες ποτέ!" και αρχίζει να τρέχει προς τα έξω! (ΣΟΚ και ΔΕΟΣ - είπαμε η ιστορία είναι φανταστική!). Καταφθάνουν και οι υπόλοιποι του κλιμακίου ελέγχων και ο νέος τους διηγείται τα καθέκαστα. Μετά από λίγα λεπτά επανεμφανίζεται ο ιδιοκτήτης, πηγαίνει σε ένα τραπεζάκι που έχει για προσωπική χρήση στο γραφείο, αρπάζει ένα μπουκάλι τσίπουρο και κατεβάζει μία σεβαστή ποσότητα αλκοόλ σαν κάποιον ο οποίος έχει πολλές ώρες να πιει νερό μέσα στο λιοπύρι. Κατόπιν αραδιάζεται σε μία καρέκλα, και αρχίζει να κλαίει με αναφιλητά:    "50 χρόνια δουλεύω και θα πάω φυλακή", "τι θα γίνουν τα παιδιά μου" και άλλα τραγικά. Οι εφοριακοί αποσβολωμένοι αναρωτιώνται αν το εκτυλισσόμενο σκηνικό είναι πραγματικό ή παίζεται θεατρική παράσταση. Τελικά αφού τον καλμάρουν κάπως και πέφτουν τα απαραίτητα τηλέφωνα στη λογίστρια η οποία πρέπει να είναι παρούσα στον έλεγχο με όλα τα βιβλία. 

Όταν τελικά μετά από ώρα καταφέρνει να εμφανιστεί και η λογίστρια, μαντέψτε τι της ζητούν οι εφοριακοί ανάμεσα σε άλλα... (ναι, το γνωστό βιβλιάριο συντήρησης της ταμιακής!) ... Η λογίστρια (ενημερωμένη ότι έχει χαθεί) κοιτάζει το αφεντικό. Το αφεντικό κοιτάζει τον μηχανογράφο. Ο μηχανογράφος σκέφτεται πόσο μαλάκας είναι που μπλέχτηκε σε τέτοια ιλαροτραγωδία. Η λογίστρια αρχίζει και κάνει ότι ψάχνει και μάλιστα πάει να ψάξει στο γραφείο του μηχανογράφου! Ο μηχανογράφος νιώθει την πίεση του να ανεβαίνει και να νιώθει ότι ο χώρος είναι πολύ μικρός...

2 πειραματίστηκαν:

ria είπε...

την τρίτη φορα που θα μου έλεγε τα ίδια θα είχα φύγει. ήδη έφυγα από μια δουλειά καλοπληρωμένη γιατί άλλαξαν τα στανταρ εργασίας και παροχής υπηρεσιών!

Mistirios είπε...

@ria

μα είπαμε, η ιστορία είναι φανταστική ;)

(έχει και συνέχεια πάντως!)

Δημοσίευση σχολίου

Πειραματίσου: